โครงการรักษาศีล 5

พฤติกรรมอะไรที่ดีขึ้น หลังทำ 7 กิจวัตรความดี

*เป้าหมายในการปรับปรุงพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของผู้เรียนในสถานศึกษา (เชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ)
1. เชิงปริมาณ:จำนวนนักเรียนที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวหรือใช้คำพูดไม่สุภาพลดลงร้อยละ 80 ภายใน 1 ปี
การศึกษา
2. เชิงคุณภาพ: ผู้เรียนมีความเข้าใจและตระหนักถึงผลกระทบของพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมต่อตนเองและ
ผู้อื่น โดยสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมได้ด้วยตนเอง
3. เชิงปริมาณคุณภาพ: อัตราการมาเรียนสายและการเข้าชั้นเรียนช้าลดลงอย่างน้อยร้อยละ 90 สะท้อนถึง
ความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้น
**เป้าหมายการพัฒนาพฤติกรรมบ่งชี้เชิงบวกและทักษะชีวิตที่ต้องการให้เกิดขึ้นกับผู้เรียนในสถานศึกษา
(เชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ)
1. เชิงปริมาณ: ผู้เรียนร้อยละ 100 เข้าร่วมกิจกรรมสวดมนต์ นั่งสมาธิ หรือกิจกรรมส่งเสริมคุณธรรม
ประจำสัปดาห์อย่างมีส่วนร่วม
2. เชิงคุณภาพ: ผู้เรียนแสดงออกถึงความทักษะการมีจิตอาสา เช่น การช่วยเหลืองานส่วนรวม การรักษา
ความสะอาดพื้นที่สาธารณะในโรงเรียนโดยไม่ต้องมีคำสั่ง
3. เชิงคุณภาพ: ผู้เรียนมีทักษะการสื่อสารเชิงบวก สามารถสื่อสารความต้องการของตนเองได้อย่าง
สร้างสรรค์และไม่ขัดแย้งกับผู้อื่น

เรื่องราวดี ๆ ที่เกิดขึ้นจริงในห้องเรียนนี้ (3 เรื่อง)

เรื่องที่ 1: นักเรียนร่วมมือกันทำเวรทำความสะอาดห้องเรียนโดยไม่ต้องรอให้ครูสั่ง และมีการช่วยเหลือเพื่อนที่เรียนไม่ทันด้วยความเต็มใจ
เรื่องที่ 2: พบเหตุการณ์นักเรียนเก็บสิ่งของมีค่าได้ภายในบริเวณโรงเรียนแล้วนำมาแจ้งคุณครูเพื่อตามหาเจ้าของ แสดงถึงความซื่อสัตย์สุจริต
เรื่องที่ 3: บรรยากาศการเรียนในห้องมีความสงบมากขึ้น นักเรียนรู้จักการทำสมาธิก่อนเริ่มเรียน ทำให้มีสมาธิและจดจ่อกับการเรียนได้ดีขึ้นกว่าเดิม

ปัจจัยที่ทำให้การดำเนินงานประสบความสำเร็จ

การสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจากผู้บริหารโรงเรียน ความร่วมมือร่วมใจของคณะครูทุกคนในการเป็นแบบอย่างที่ดี และที่สำคัญที่สุดคือการสื่อสารทำความเข้าใจกับผู้ปกครองให้นำกิจวัตรความดีไปปฏิบัติร่วมกับลูกที่บ้านด้วย

ความท้าทายหรืออุปสรรคที่พบในการดำเนินงาน

นักเรียนบางส่วนยังไม่คุ้นชินกับการบันทึกสมุดบันทึกความดีอย่างสม่ำเสมอ และความแตกต่างของพื้นฐานครอบครัวที่อาจทำให้การส่งเสริมกิจวัตรความดีที่บ้านมีความต่อเนื่องไม่เท่ากัน

สิ่งที่ครูรู้สึก…เมื่อเห็นเด็กทำกิจวัตรความดีได้จริง

รู้สึกภาคภูมิใจและมีกำลังใจในการปฏิบัติหน้าที่ครู เมื่อได้เห็นลูกศิษย์มีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่ด้านวิชาการ แต่เป็นด้านจิตใจและคุณธรรม ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญที่จะทำให้พวกเขาเติบโตเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพของสังคมอย่างแท้จริง

สิ่งที่ครูได้เรียนรู้จากการทำโครงการฯในระดับห้องเรียน

เรียนรู้ว่ากระบวนการสร้างคุณธรรมไม่จำเป็นต้องใช้การสั่งการ แต่ใช้การสร้างสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมความดีและการชื่นชม ซึ่งทำให้เด็กเกิดความเต็มใจที่จะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้วยตัวเองมากกว่าการบังคับ และพบว่าความอดทนในการสังเกตการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ของนักเรียนเป็นหัวใจสำคัญของการเป็นครู

เสียงสะท้อนของนักเรียนในห้องเรียนที่ได้ร่วมโครงการฯ

นักเรียนส่วนใหญ่รู้สึกสนุกที่ได้ทำกิจวัตรความดีร่วมกับเพื่อนๆ และภูมิใจเมื่อได้รับคำชมจากครูและผู้ปกครอง หลายคนสะท้อนว่าการฝึกทำสมาธิทำให้เขามีสมาธิในการเรียนมากขึ้น และการรักษาศีลข้อปิยวาจาช่วยลดความขัดแย้งในกลุ่มเพื่อน ทำให้บรรยากาศในห้องเรียนมีความสุขมากขึ้น

ความคิดเห็นจากทางบ้าน ที่สะท้อนความเปลี่ยนแปลงของเด็ก

ผู้ปกครองชื่นชมที่บุตรหลานมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ที่บ้านมากขึ้น เช่น การช่วยงานบ้านโดยไม่ต้องเตือน มีสัมมาคารวะต่อญาติผู้ใหญ่ และมีความนิ่งขึ้น ไม่ใจร้อนเหมือนแต่ก่อน สะท้อนให้เห็นว่านิสัยที่ฝึกจากโรงเรียนได้ส่งผลต่อเนื่องไปถึงพฤติกรรมที่บ้านอย่างเป็นรูปธรรม

ความคิดเห็นจากผู้บริหารโรงเรียน

ผู้บริหารเห็นความสำคัญและชื่นชมในความทุ่มเทของครูประจำชั้นที่สามารถขับเคลื่อนโครงการได้อย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้สถิติการขาดความรับผิดชอบลดลงและบรรยากาศโดยรวมของโรงเรียนมีความสงบเรียบร้อย เป็นไปตามอัตลักษณ์ของโรงเรียนรักษาศีล 5 และพร้อมที่จะสนับสนุนทรัพยากรต่างๆ เพื่อให้โครงการดำเนินต่อไปได้อย่างยั่งยืน

URL วิดีโอพูดสรุปผลการดำเนินงาน 3-5 นาที

https://drive.google.com/file/d/1Td2RZNaTiSCBv8LQrbfHDuacGdEXTr_x/view?usp=sharing

สรุปผลภาพรวม

โรงเรียนภูมิสมิทธ์

ระดับ : 1